de Idee #15: Verveling

Terwijl tv programma’s en vloggers zoveel mogelijk enthousiasme en actie in een minuut proppen, lijken kijkers en lezers evenredig sneller verveeld af te haken. Zijn we bang geworden voor verveling? Walter Benjamin schreef dat ‘verveling voor de geest is, wat slaap voor het lichaam is’. Komen we tegenwoordig nog wel aan verveling toe? Of is de continue stroom van activiteiten en drukte wellicht juist een vorm van verveling?

 

Filosoof en tevens onze hoofdgast Awee Prins wordt de 'filosoof der verveling' genoemd. En niet geheel ten onrechte, Prins schreef eerder het boek 'Uit Verveling'. Hij stelt dat de verveling de onderdrukte grondstemming is van deze tijd, waarin ons weliswaar alles ter beschikking staat, maar eigenlijk niets ons nog werkelijk raakt. Voor mensen die stellen zich nooit te vervelen, had Prins vier verklaringen: 1. Ze liegen. 2. Ze zijn dom. 3. Ze lijden. 4. Ze leven. Jonge denker Maarten Bos, naar eigen zeggen 'vervelingsfetisjist', schreef zijn afstudeerscriptie (Alwéér een analyse van ‘Waiting for Godot’) over verveling in relatie tot het theater. Conclusie: als je lang genoeg wacht, dan zal het vervelende altijd, op een vreemd moment, ophouden vervelend te zijn. Arthur Berkhout probeert via filosofie iets te begrijpen van onze neoliberale wereld. Zijn ad hoc adagium: verliefden en activisten vervelen zich niet! Onze laatste jonge denker Thomas Heij besprak de 'toestandsverveling', ook wel genaamd 'existentiële verveling'. Hij pleitte ervoor om existentiële verveling te accepteren als iets menselijks. Netflix het niet weg!

Tot slot was er ook weer ruimte voor een intermezzo. Geëngageerd, scherp en bevlogen: cabaretier Tom Lash ging verveling met woord en zwaard te lijf. En wederom was er weer een column van de helden van Propria Cures. Daan Mulder besprak de film Patterson: "Een 118-minuten lange haiku".

© 2019 by Jantine Derksen

  • Facebook
  • Twitter